Nu licht en wind steeds meer zinspelen
op roerloosheid geen geruis meer in het
blad maar schimmen rond de kale takken
het huis meer en meer verlaten is het
er zo’n dag voor geef handen bloot zie
de dingen die ze willen reiken nee nu niet
de verkeerde stap baan een pad door wat
rondom woekert en
laat de getijden zich sluiten om wat
was en wat bleef.