Nieuwste gedicht


23 december 2020

 

Kindergraf

Regen en mist maken van het kleine kerkhof
geen lustoord de dood lijkt voelbaar aanwezig.
De oude bomen schudden hun takken leeg
in de kraag van mijn jas. Vaag weerkaatst
in het water van een plas de knoestige eik.

De graven zijn verzakt en hangen vermoeid
tegen elkander de lagen mos maken de namen
onleesbaar. Hier en daar een bloempot
met verdorde plant ooit door een zorgzame
hand neergezet.

Vale kabouters houden kleumend de wacht
vlammend rode bessen van potten met bergthee
kunnen hier het gevoel van God los te zijn niet
verhullen net als de kleine engel op het kindergraf.

 

 

 

 

Naar aanleiding van de dood van beeldend kunstenaar Kees Verkade het gedicht Vastgemorteld
naar het beeld Fietsles dat staat aan de Ubbo Emmiussingel in Groningen en is opgenomen in de bundel:
Poëzie op Sokkels van dichterscollectief WP99 waar ik deel van uit maak. Oorspronkelijke uitgave: Profiel Bedum september 2003
nieuwe uitgave: uitgeverij Van Maaskant Haun februari 2018.

 

Vastgemorteld

Verbeten zit hij
hoog op het stalen
ros, kleine voeten
vliegen in het rond
schieten weg van de
pedalen in verlangen
om van z’n sokkeltje
te verdwijnen
over gras en zebrapad
tot ver achter bloeiende
schijn van de stad
mee in het peloton
van voorbij vliegende
getijden.

Hollend houdt de vader
gelijke tred, drukt
bemoedigend
de smalle schouder.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

5 thoughts on “Nieuwste gedicht

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *