Nieuwste gedicht

 

 

19 april 2022

Borre

Hij moest zijn mensen verlaten, niemand vroeg
wat hij er van vond. Aangeboden bij dieren
om te verhuizen zag ik hem staan.

Ik bood hem een thuis en nu wonen we samen.
Zijn rode haren met hier en daar wat wit zijn
zacht en troostend.

In late uren, fluisteren we over ons wel en wee
waarbij ik liefkozend zijn haren streel, hij rekt
zich van genot.

We voeden elkaars harten en rijgen de dagen.
Soms meen ik een vertrouwde stem, die klaagt:
denk je wel een beetje om de bank? ( katten
krabben aan banken).

Mijn nieuwe lief neemt nog een sprintje, en ik?
kijk het glimlachend aan.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

11 thoughts on “Nieuwste gedicht

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.