Is alles naar wens
ben je me nog niet vergeten
zoals ik jou nog niet vergeten ben
vandaag is het zo’n dag dat ik
uit mijn voegen barst dat ik pronkende
pauwen zie die gek genoeg zich rollen
in een slinger van bonte bloemen
weet je nog van de paarden met hun
rinkelende bellen wij hoorden pianoklanken
die geen pianoklanken waren
misschien was het de zwaarte van de
oceaanstomer die het water doorkliefde
wij zaten daar maar en verder niets
zeg niet dat je het vergeten bent
of die keer dat ik nog aan je tafel zat
we dronken een glas wijn
je zei dat ik mooi was
mijn thuisland was bijna vergeten
de parken kleuren hier nu donkergoud
de wind ruist zacht in de bomen
het water is stil het is zo leeg
geen sterrenhemel om bij te lichten
wij zijn het onmogelijke.
Lieve K
Bookmark de permalink.