Kindergraf

Regen en mist maken van het kleine kerkhof
geen lustoord de dood lijkt voelbaar aanwezig.
De oude bomen schudden hun takken leeg
in de kraag van mijn jas. Vaag weerkaatst
in het water van een plas de knoestige eik.

De graven zijn verzakt en hangen vermoeid
tegen elkander de lagen mos maken de namen
onleesbaar. Hier en daar een bloempot
met verdorde plant ooit door een zorgzame
hand neergezet.

Vale kabouters houden kleumend de wacht
vlammend rode bessen van potten met bergthee
kunnen hier het gevoel van God los te zijn niet
verhullen net als de kleine engel op het kindergraf.

 

 

 

Terug naar alle gedichten

Bookmark de permalink.