zonder spiegel

Net als jij zou ik met armen als zeilen
in het donker op gevoel door de lege
straten willen scheren.

Weg met onzekerheid en ijdel gedoe
niet weten van wie of wat en dan later
blindelings terugkeren naar waar ik niet
ben weggegaan en ondersteboven
de dromen laten stromen en jij:

jij slaapt.

 

Terug naar alle gedichten

Bookmark de permalink.