Verbeten zit hij
hoog op het stalen
ros, kleine voeten
vliegen in het rond
schieten weg van de
pedalen in verlangen
om van z’n sokkeltje
te verdwijnen
over gras en zebrapad
tot ver achter bloeiende
schijn van de stad
mee in het peloton
van voorbij vliegende
getijden.
Hollend houdt de vader
gelijke tred, drukt
bemoedigend de
smalle schouder.
Uit de bundel: poëzie op sokkels
Bij Olga met kat van Jan Wolkers, Laan van de Vrede, Groningen