Aan het verre lief

Ergens diep in mij heb ik je
zachtjes neergelegd
je woorden uitgekleed
de deur in het slot gegooid

een dam gelegd voor alle sappen
die stroomden zoals ze stromen
moesten als jij mijn huis betrad

soms als de oleander bloeit probeer
je met vileine kracht uit te breken
maar ach mijn lief
wij hadden slechts twee zomers

nu mag je wonen in mijn dromen
zolang het duren kan.

Terug naar alle gedichten

Bookmark de permalink.