Argeloos

Kom ik bij je binnen en eenmaal
in je diepste holten ben ik sprakeloos
van onwetendheid een kort moment beneemt
je geur mij de adem en splijt je taal mijn tong
in tweeën

paneel zes, staartenfabriek, broeitrog, bietenbunker

gevangen in het onbekende
dringt zich een berg witte kristallen aan mij op
kruipt op het puntje van mijn tong

even zie ik een glimp van de kunst…

Terug naar alle gedichten

Bookmark de permalink.