Neergezet in simpel decor
speelt de speelman zijn lied
laat vingers onstuimig
toetsen beroeren
al zijn de onbesproken
stoelen nog leeg
aangedaan tot op het bot
laat zij haar dag kleuren
door de muziek die zich in
haar legt en meevoert
de verten in van toen
haar hart nog licht was
speel speelman
speel tot het ijs gebroken is
want zie door de barsten
raakt geluk haar gezicht