Ze stelde niet zoveel eisen aan een prettig leven
op zijn tijd een stevige vent en een mooi nageslacht
dat was al wat ze wenste maar hoe anders
een ronkend voertuig hevig verzet overmacht te groot
de geur van angst doodskreten het drong binnen
het hele lijf sidderde en ze wist het is nu of nooit
gaf afschrikwekkende schreeuw sprong rende en rende
angst bonkte op asfalt er werd geschoten ze voelde een
vlijmende pijn maar was niet te stoppen
een spoor van ravage bleef achter
tot op de dag van vandaag is ze niet meer gezien
er gaan geruchten.
Uit: van liefde en koude min