Zacht schommelend met windgefluister rond het hoofd
voel ik de dageraad door het nachtzwart breken
ik zou mij binnenstebuiten willen keren
Aisha de kamelendrijver leidt het dier op fluwelen voeten
door het rode zand en rest ons het wachten
hij en ik naast elkaar
voor ons strekt zich de schoonheid van het ongerepte
glooiende rode zand alsof het met zachte hand
korrel voor korrel is neergelegd
even beroert Aisha mijn hand en wijst naar de horizon
waar een streepje karmozijn zich laat zien dan staat de
hemel in vuur en vlam en heeft de dag zich neergezet
onbeschreven toont het zich
fluisterend zoek ik mij in het zand de roep van een kameel
brengt me terug en sla ik mijn leven weer om de schouders.