Oude maan

De nacht heeft dezelfde diepe plooien
als de roodbruine gordijnen voor de ramen
die zachtjes bewegen

groteske gezichten verbergen zich
onheilspellend getekend met oogpotlood
en wangenrood

weer is het tijd voor eindeloos wachten
tot er niets meer is

geen opwinding geen genot
geen zoektocht naar heviger

alleen de oude maan
vol kreukels en rimpels.

Terug naar alle gedichten

Bookmark de permalink.