Komt het door het donkere klotsende water
waarin dolfijnen zwemmen en vaak onverwacht
zich tonen, waardoor mijn hart een sprongetje maakt.
Of zijn het de geluiden en de geuren, die door
de kieren van de huizen ontsnappen.
De tram, die knarsend en piepend zich een weg
baant door de stad, volgepropt met zwijgende
mensen. Of de katten die zich koesteren in de zon
aan de oevers van de Gouden Hoorn.
Maar vooral de vibratie die er hangt, het sensuele.
Blijf toch alsjeblieft zoals ik je achterliet.
Ergens in deze stad met al haar schoonheid kijken
ogen met zachte blikken, ze volgen, verklaren veel.
En altijd nauwelijks merkbaar, het heimwee
dat zachtjes aan mij knaagt.
____________________________________________________