Ze zegg’n dat hai hastikke dood is
moar loat joe niks wiesmoaken
kiek moar ains bie ’t station
doar stait hai ja, zien braide lief
moakt oet zaand en wit grind
zo springleemteg as wat
de blonde kont oetdoagend
noar de kaant van veurbiegangers
steert as ’n vlagge recht omhoog
zien boas is al net zo aigenwies
zo as hai doar stait te smeigeln
met aarms over mekoar stief
tegen zien peerd aan drokt
ze zoll’n ’t peerd allain wat beter
te vreten mott’n geven
kiek moar ains noar ’t graas
woarin ze hom loat’n graozen
’t liekt wel vergoan, zo zwaart is ’t
straks krieg’n luu van ’t verske nog geliek ook
goat hai toch nog hastikke dood.
Uit: SUIKER poëzie