Zomaar was ze daar het mooie lijf in zwart
en wit een rode band om de slanke nek
onweerstaanbaar kleurt ze het straatbeeld.
Ze loopt niet maar danst als op fluwelen
voeten gelijk een ballerina vaak de rug
hoog en de pootjes in witte spitzen gracieus
gestrekt zo wervelt ze rond op haar podium.
Ze is ook: een ongenaakbare sfinx
die zittend op een hoge uitkijkpost haar leef-
gebied observeert ongrijpbaar voor iedereen.
Ze ziet niet de gevaren van de straat er was
een moment dat mijn hart stokte maar met een snelle
draai wist ze te ontsnappen waarna ze de rest
van de dag onzichtbaar bleef.