De dag

begon zoals ze gewend waren
altijd hetzelfde ritueel niets wees op –
haar handen redderend
hij goedmoedig achterover leunend
wachtend op de eerste koffie
en de ochtendkrant

werkeloze handen verslagen naast
zijn roerloosheid onaangekondigd
is er iets in het mechaniek verschoven
het ritueel onherstelbaar beschadigd

Terug naar alle gedichten

Bookmark de permalink.