Ontheemd

Wijs mij de weg nu ik niet meer weet
hoe ik gaan moet nu tot op het bot mij mijn
waardigheid ontnomen is hoe kan ik nog zeggen
hoe mijn voelen is als het spreekgestoelte
niet meer te beklimmen valt

ach laat mij rusten voor wat ik nog waard ben
maar raak niet mijn diepste binnenste

hoe ik mij dan zal losrukken

maar slaan zal ik.

 

Terug naar alle gedichten

Bookmark de permalink.