Daar ben je dan, voorzichtig houden we je vast
en strijken liefkozend over je wonderschone uiterlijk.
In je binnenste verdwijnt een korhoen en wordt er
gezocht naar de Veenman.
Een winterlang wordt je komst voorbereid.
Er wordt geschreven, geklaagd, soms onheilspellend
alsof je niet gewenst bent, zo kan niet ieder van je
houden of je schoonheid zien.
Op een mooie voorjaarsdag houden we je ten doop
veel mensen zijn getuige, een deel neemt je liefdevol
mee naar huis voor een mooi plekje waar je zeker niet
eenzamer bent dan een verlaten hond, maar eerst gaan
ze je verkennen van voor naar achteren en andersom.
Woorden in fraaie zinnen die verhalen over lang geleden
zijn onverplaatsbaar verankerd in de nulweg.