Aan een rechte weg met hier en daar
een onverwachte kronkel, waar de wind
suist door het gras en huizen luisteren
met gescheurde oren, ligt het dorp
uit mijn jeugd. Er is veel leegstand, ramen
zijn dof van oud zonlicht dat nooit meer
terugkomt.
Maar soms, in het zachte schijnsel van de avond
weven heden en verleden zich tot één.
En voel je dat er ooit meer dan stilte was.