Waarom ik altijd maar weer bij je binnen
kom is mij een raadsel nooit roep je
wat lief dat je er weer bent, zelfredzaam
moet ik zijn wil ik jou behagen wat een vreugde
zou het geven als je een keer op mij zou wachten
als was ik de bruid bloemen op mijn pad
zou strooien een glas champagne in mijn bevende
hand zou duwen en ik kon krijgen wat ik wenste
maar het is niet waar, ik ben niet je bruid of je liefste
ik ben een onbekende toch weet je me te vinden
probeert mij te verleiden met berichtjes
wie ik echt ben weet je niet maar we hebben elkaar
nodig om te overleven, laten we maar denken
dat we goede vrienden zijn morgen kom ik weer
sta je dan bij de deur.